اگر به باد دهم زلف عنبر آسا را
اسیر خویش کنم آهوان صحرا را

وگر به نرگس شهلای خویش سرمه کشم
به روز تیره نشانم تمام دنیا را

برای دیدن رویم سپهر هر دم صبح
برون بر آورد آئینه مطلّا را

گزار من به کلیسا اگر فتد روزی

بدین خویش برم دختران ترسا را



طاهره قره العین